Przedszkole nr 97 we Wrocławiu - POWIETRZE

                                              Temat: Powietrze

            Projekt „Żywiołki” jest realizowany w Przedszkolu nr 97 we Wrocławiu w 3 grupach (Krasnoludki, Chochliki i Leśne Ludki). Żywioł, jakim jest powietrze, poznawaliśmy w kwietniu. W każdej z grup temat „powietrza” realizowany był przez kilka dni. Zajęcia dla przedszkolaków obejmowały następujące obszary:

1. Tematyczny kącik – tym razem kącik miał nietypową postać – magicznego pudełka. W pudełku znalazł się szereg przedmiotów, z którymi przedszkolaki mogły eksperymentować do woli. Były to przedmioty zazwyczaj wykorzystywane w czasie ćwiczeń oddechowych. Dzieci mogły sprawdzać, które z nich można zdmuchnąć, które są za ciężkie, z jaką siłą musi polecieć powietrze, by określony przedmiot doleciał do celu. Wśród przedmiotów były: balony, rurki, piórka, bańki, waciki, ping-pongi, kawałki bibuły.

2. Doświadczenia i eksperymenty – dzieci poznawały, doświadczały, obserwowały, eksperymentowały z powietrzem. Przeprowadzone doświadczenia i eksperymenty:

·         „Gdzie jest powietrze? - na stole stały różne słoiczki, buteleczki. Nauczycielka pytała dzieci, co jest w tych naczyniach? Następnie zanurzała buteleczkę w misce z wodą. Dzieci widziały wydobywające się bąbelki. Co to?

·         Szukanie dowodów na istnienie powietrza - dzieci bawiły się nadmuchanymi balonami, po chwili balony były odwiązywane tak, aby wylatujący strumień powietrza skierowany był na twarz przedszkolaków.

·         „Co jest w pustej butelce?” - dzieci zaglądały do butelki, dmuchały do niej, odwróconą do góry dnem włożyły do wody. Butelka wypływa na wierzch. Z otworów butelek wydostawały się bąbelki „Co to jest?” Butelka wypływa, bo jest lekka. Z wody wypływają bąbelki, które są pęcherzykami powietrza. W butelce było powietrze, które wydostaje się z butelki w postaci pęcherzyków. Dopiero w wodzie "bąbelki" są widoczne, bo powietrze jest bezbarwne i nie widzimy go. Butelka tonie, bo wypełnia się wodą i staje się ciężka. Omówienie właściwości powietrza – bezbarwne i lekkie.

·         Dmuchanie przez rurkę do naczynia z wodą - dzieci otrzymały rurki, których jeden koniec zanurzyły w wodzie,  a w drugi dmuchały. Na powierzchnię wody wypłynęły pęcherzyki powietrza. Wnioski: Przez słomkę wydobywały się pęcherzyki powietrza, które wydycha człowiek.

·         Sprężystość powietrza - dzieci otrzymały do ręki strzykawkę, wyciągały tłoczek nabierając powietrza do strzykawki. Następnie otwór z drugiej strony zatykany był palcem i próbowaliśmy wcisnąć tłoczek do środka. Dzieci przekonały się, że nie można wcisnąć tłoczka do końca. Po puszczeniu tłoczka przez dziecko, tłoczek sam wysuwa się na zewnątrz. Wnioski: powietrze można ścisnąć w strzykawce, powietrze jest rozprężliwe. 

·         Sprężystość powietrza w balonie - dzieci nadmuchały balony, widziały, że balon rośnie i stawał się coraz większy. Balon można lekko ściskać, zmieniając kształt balona.
Wnioski: Powietrze możemy zamknąć w balonie. Powietrze rozciąga ścianki balonu, przez co balon jest coraz większy. Powietrze rozszerza się w balonie, bo jest rozprężliwe.

·         ,,Co to jest wiatr?”, ,,Jak powstaje wiatr?” - ruch powietrza. Dzieci otrzymały wachlarze, machały nimi swobodnie, mówiły, co czuły, gdy poruszały energicznie wachlarzem. Machały rękami, kartką, wprawiając powietrze w ruch, tworzyły wiatr.

·         Duży wiatr w sali – zabawy z suszarką. Nauczyciel zaprezentował dzieciom jak powietrze wprawione w ruch wydobywa się z suszarki. Przedszkolaki obserwowały, co dzieje się z lekkimi przedmiotami (balon, piórko) w czasie podmuchu wiatru.

3. Plastyczne inspiracje:

·         dzieci wykonały własnoręcznie wiatraczki (z papieru, słomki i szpilki);

·         powietrzne origami – przedszkolaki składały z papieru wachlarze i samoloty.

4. Żywioł w mojej okolicy – w czasie wyjścia na przedszkolne podwórko (przy lekko wietrznej pogodzie) dzieci obserwowały ruchy roślin, liści, piórek, gałęzi. Obserwowaliśmy także kominy i wydobywające się z nich dymy, samochody i spaliny, co było początkiem rozmowy o konieczności dbania o nasze powietrze.

5. Potrzebny i niebezpieczny – w trakcie zajęć dzieci dowiadywały się, dlaczego powietrze jest dla nas tak ważne:

·         Przeprowadziliśmy jeszcze jeden mały eksperyment – dzieci próbowały zatkać nos, zamknąć buzie i sprawdzały jak długo można tak wytrzymać. Po chwili wszystkie otworzyły buzie, odsłoniły nos i oddychały. Wnioski: Powietrze jest wszędzie (w każdym zakątku sali) i jest niezbędne do oddychania, do życia.

·         Przypomnieliśmy doświadczenie wykonywane w czasie siania ziół, które mimo światła i ciepła (przykryte szklanym, przezroczystym naczyniem) bez dostępu powietrza nie zakiełkowały. Wniosek: Rośliny potrzebują powietrza do życia.

·         Zwrócenie uwagi na konieczność dbania o nasze powietrze: emitowanie dymu, spalin, pamiętanie o naszym środowisku, chodzenie na pieszo/ jazda rowerem zamiast samochodem, nie spalanie w piecach nieodpowiednich produktów.

Niebezpieczeństwa:

·         Wichury, tornado – rozmowa o możliwych konsekwencjach.

6. Żywioł w ruchu – w poznawaniu żywiołu, jakim jest powietrze, nie mogło zabraknąć zabaw ruchowych, które dzieci uwielbiają:

·         ”Wiatraki” – dzieci kręciły się w jedną/drugą stronę udając wiatraki, wprowadzając powietrze w ruch. Następnie wiatraki kręciły się, gdy grała muzyka, gdy zapadała cisza – wiatraki odpoczywały.

·         „Taniec z balonami” - zabawa taneczno-ruchowa przy muzyce z wykorzystaniem balonków. Dzieci tańczą w parach przy muzyce, starały się utrzymać balonik między głowami, trzymają brzuchami, plecami

 Opracowała: Katarzyna Kunicka-Leśniara

Przedszkole nr 97 we Wrocławiu - OGIEŃ

            Projekt „Żywiołki” jest realizowany w Przedszkolu nr 97 we Wrocławiu w 3 grupach (Krasnoludki, Chochliki i Leśne Ludki). W lutym przedszkolaki poznawały OGIEŃ. W każdej z grup temat „ognia” realizowany był przez kilka dni. Zajęcia obejmowały następujące obszary:

1. Tematyczny kącik – przez jeden dzień w każdej sali było dostępne miejsce, w którym dzieci mogły swobodnie poznawać żywioł ognia. Wśród proponowanych aktywności były:

•   oglądnie książek związany z tematem ognia, pożarów, straży pożarnej itp.

•   kolorowanki nawiązujące do poznanej tematyki

•   zabawki, atrybuty nawiązujące do straży pożarnej

2. Doświadczenia i eksperymenty – dzieci poznawały, doświadczały, obserwowały, eksperymentowały z ogniem. Przeprowadzone doświadczenia i eksperymenty:

•   „Co to jest?” – dzieci oglądały płomień ognia, określały jego właściwości: kolor, temperaturę, zapach itp. Ogień daje ciepło, światło, jest niezbędny do życia.

•   „Co powstaje w trakcie spalania?” – dzieci obserwowały jak na porcelanie, szkle w trakcie spalania pojawia się sadza.

•   „Ogień potrzebuje tlenu” - zapaloną świeczkę przykrywamy szklanką. W trakcie eksperymentu świeczka zgasła. Płomień świecy pali się dzięki tlenowi, gdy tlenu pod szklanką zabraknie, płomień zgaśnie.

•   „Ogień potrzebuje tlenu” cz. 2 - Podpalamy trzy świeczki. Jedną świeczkę zostawiamy ze swobodnym dostępem tlenu, a dwie pozostałe przykrywamy jednocześnie szklankami różnej wielkości. Świeczka ze stałym dostępem tlenu pali się, pod mniejszą szklanką zgasła szybciej, a pod większą później. Obie świeczki bez dostępu tlenu zgasły.

•   „Przenoszenie ognia” – przenoszenie ognia za pomocą zapałki, co pozwoliło dzieciom zaobserwować, jak szybko ogień się rozprzestrzenia i jak może być niebezpieczny.

•   „Co się pali ?” – poznanie materiałów, które bardzo szybko płoną : drewno, papier, wełna, bawełna, plastik oraz takich ,które się nie zapalają : metal, porcelana.

3. Plastyczne inspiracje:

·         przedszkolaki wykonywały prace plastyczne z wykorzystaniem farb, malowały palcami, inspiracją pracy były płomienie ognia;

·         wykonywały prace wykorzystując sadzę tworzącą się w czasie spalania

·         kolorowanki związane z tematyką ognia, straży pożarnej

4. Żywioł w mojej okolicy – w ramach poznawania kolejnego żywiołu, dzieci odwiedziły remizę Straży Pożarnej, mieszczącą się w okolicy naszego przedszkola. Poznały z pracę strażaków, miały okazję z bliska obejrzeć pojazdy, sprzęt, stroje potrzebne w czasie gaszenia pożarów.

5. Potrzebny i niebezpieczny – w trakcie zajęć dzieci dowiadywały się, dlaczego ogień jest dla nas tak ważny i potrzebny:

·         ogień – niezbędny do przygotowania posiłków;

·         ogień potrzebny do ogrzewania, wytwarzania ciepła;

·         ogień – daje światło

Niebezpieczeństwa:

·         ogień – źródło pożarów;

6. Żywioł w ruchu – w poznawaniu żywiołu jakim jest ogień, nie mogło zabraknąć zabaw ruchowych, które dzieci uwielbiają:

·         „Strażacy ruszają do akcji” – na umówiony sygnał dzieci ruszały (biegnąc) do akcji ratowniczej;

·         Strażacki tor przeszkód – strażacy muszą w czasie akcji pokonywać wiele przeszkód – dzieci w trakcie zabawy pokonywały tor przeszkód.

·         „Zabawa pożar, wichura, powódź” - dzieci biegają po sali, na hasło pożar – kucają i chowają się przed ogniem, na hasło wichura – łapią się za ręce, na hasło powódź – schodzą z dywanu, by uniknąć zalania wodą.

7. Przypomnienie zasad bezpieczeństwa:

·         Zwrócenie uwagi na łatwość, z jaką rozprzestrzenia się ogień;

·         Przypomnienie, o tym, że tylko dorośli mogą zbliżać się do ognia;

·         Przypomnienie zagrożeń, jakie może spowodować ogień;

·         Przypomnienie o niebezpieczeństwie pożaru w lesie, na polu, na łące;

·         Przypomnienie numerów alarmowych związanych ze strażą pożarną;

·         Przypomnienie, co to znaczy „pojazd uprzywilejowany”;

8. Zabawy i ćwiczenia logopedyczne:

·         Rozpoznawanie odgłosów – wóz strażacki, płonący ogień, woda

·         Zabawa w strażaków – naśladowanie syreny wozu strażackiego i-o, i-o, oraz odgłosu gaśnicy: szszszsz…

·         Ćwiczenia oddechowe – zdmuchiwanie płomienia świeczki

Opracowała: Katarzyna Kunicka-Leśniara

Przedszkole nr 97 we Wrocławiu

            Projekt „Żywiołki” jest realizowany w Przedszkolu nr 97 we Wrocławiu w 3 grupach (Krasnoludki, Chochliki i Leśne Ludki). Żywioł, jakim jest ziemia, poznawaliśmy w grudniu. W każdej z grup temat „ziemi” realizowany był przez kilka dni. Zajęcia dla przedszkolaków obejmowały następujące obszary:

1. Tematyczny kącik – przez jeden dzień w każdej sali było dostępne miejsce, w którym dzieci mogły swobodnie poznawać i eksperymentować z ziemią. Wśród proponowanych aktywności były:

•      oglądanie, dotykanie, przesypywanie, ugniatanie ziemi

•       zabawy z ziemią i pojemnikami, nakładanie, przesypywanie, sprawdzanie i porównywanie objętości;

•      oglądnie książek związany z realizowaną tematyką.

2. Doświadczenia i eksperymenty – dzieci poznawały, doświadczały, obserwowały, eksperymentowały z ziemią. Przeprowadzone doświadczenia i eksperymenty:

•      „Co to jest” – dzieci z zamkniętymi oczami dotykały ziemi i próbowały odgadnąć, co mają w dłoniach

•      „Badanie gleby” - dzieci oglądały ziemię, obserwowały przez lupę (co żyje w glebie, z czego się składa, co może się w niej znaleźć), jaki ma zapach, jaka jest w dotyku, czy jest sucha, czy wilgotna, jaką ma barwę.

•      „Ziemia, czyli co?” - dzieci poznawały różne postacie żywiołu – gleba, piach, kamienie. Dotykał, oglądały, przedstawiały różnice.

•      „Która ziemia najlepiej przepuszcza wodę” – dzieci umieszczały na sitkach kamienie, piasek, a następnie ziemię (kwiatową), tak aby pokrywały całą powierzchnię sitka. Następnie tą samą ilość wody wlewały na sitko, sprawdzając, ile wody przesiąknie przez poszczególne rodzaje ziemi.

•      „Gdzie najlepiej rosną rośliny” – dzieci na podstawie przeprowadzonego doświadczenia zastanawiały się, gdzie najczęściej i najlepiej rosną rośliny, czego potrzebują do życia, która ziemia zatrzymuje najwięcej wody.

•      ,,Czy się rozpuści?”  - dzieci sprawdzały czy ziemia rozpuszcza się w wodzie.

•      „Jak powstaje błoto?” - dzieci wlewały do ziemi wodę, sprawdzały jak pod wpływem dodawanej wody zmienia się jej konsystencja, wilgotność. Lepiły błotne kotlety, kulki. Zabawa dała dzieciom dużo radości.

•      „Wulkan” – dzieci brały udział w eksperymencie, ukazującym wybuch wulkanu. Do pojemnika wlano wodę i dodano sodę oczyszczoną. To tej mieszaniny dodano ocet. Przedszkolaki obserwowały piękny wybuch wulkanu.

•      „Sadzenie fasoli” – przedszkolaki wsadziły do pojemników z ziemią fasolę, podlewały wodą i w dalszym ciągu obserwują swoje sadzonki.

Przeprowadzone doświadczenia pozostawiły w nas duży niedosyt. Mamy zamiar kontynuować zabawy i doświadczenia związane z ziemią, sadzeniem roślin w przedszkolnym ogródku na wiosnę.

3. Plastyczne inspiracje:

·         przedszkolaki wykonały wspólną prace plastyczną przedstawiającą życie zwierząt pod ziemią;

·         tworzyły własne inspiracje z wykorzystaniem błota;

4. Żywioł w mojej okolicy – w czasie wyjścia na przedszkolne podwórko zwróciliśmy uwagę dzieci na ziemię – jaka jest twarda, zbita, zimna – dlaczego nie sadzimy roślin w zimie. Oglądaliśmy w naturze różne rodzaje żywiołu – kamienie, piasek i glebę.

5. Potrzebny i niebezpieczny – w trakcie zajęć dzieci dowiadywały się, dlaczego ziemia jest dla nas tak ważna:

·         Ziemia – dom dla wielu zwierząt – kto mieszka pod ziemią, jak wyglądają zwierzęta mieszkające pod ziemią, jak się poruszają, jakie mają kończyny (na przykładzie kreta), znaczenie dżdżownicy dla gleby (spulchnianie i mieszanie ziemi)

·         Ziemia – miejsce wzrostu roślin, uświadomienie znaczenia roślin uprawnych na polach dla zdrowia i prawidłowego rozwoju człowieka.

·         Zwrócenie uwagi na konieczność dbania o naszą ziemię.

Niebezpieczeństwa:

·         Wulkan – jak wygląda, jak pracuje, jakie stanowi zagrożenie;

·         Trzęsienie ziemi

6. Żywioł w ruchu – w poznawaniu żywiołu jakim jest ziemia, nie mogło zabraknąć zabaw ruchowych, które dzieci uwielbiają:

•              „Chodzenie po kamieniach” – dzieci stąpały po woreczkach, starając się utrzymać równowagę, tak by nie wpaść „do wody”.

•              „Skoki po kamieniach” - dzieci wskakiwały obunóż do kolejnych obręczy – „kamienie”

•              „Tunel” – przedszkolaki przechodziły przez tunel, udając krety.

•              „Dżdżownica” – dzieci stojąc jeden za drugim, trzymając się za ramiona, tworzyły dżdżownicę, poruszały się w rytm muzyki, dbając, by dżdżownica dotarła „w jednym kawałku”

7. Zabawy stymulujące system dotykowy – dzieci z zamkniętymi oczami odnajdywały w pojemniku pełnym ziemi małe elementy, a następnie dotykając je dłońmi, bez kontroli wzroku, odgadywały, co to jest.

Opracowała: Katarzyna Kunicka-Leśniara

Przedszkole nr 97 we Wrocławiu - WODA

            Projekt „Żywiołki” jest realizowany w Przedszkolu nr 97 we Wrocławiu w 3 grupach (Krasnoludki, Chochliki i Leśne Ludki). Pierwszy z żywiołków poznawaliśmy w październiku, w każdej z grup zadania związane z „wodną” tematyką były realizowane przez kilka dni. Zajęcia dla przedszkolaków obejmowały następujące obszary:

1. Tematyczny kącik – przez jeden dzień w każdej sali było dostępne miejsce, w którym dzieci mogły swobodnie eksperymentować z wodą. Wśród proponowanych aktywności były:

• przelewanie wody z pojemnika do pojemnika,
•  przenoszenie za pomocą kroplomierza kropli wody na płytki z wypustkami;
• zabawy z lodem,
• zabawy z kostkami lodu, w których zamrożone były małe elementy.

2. Doświadczenia i eksperymenty – dzieci poznawały, doświadczały, obserwowały, eksperymentowały  z wodą. Przeprowadzone doświadczenia i eksperymenty:

• „Woda w trzech stanach skupienia” - dzieci przelewały, dotykały wody w postaci cieczy, obserwowały gorącą, parującą na lusterko wodę, którego mogły później dotknąć – poczuć, że jest wilgotne, bawiły się lodem, który w ich dłoniach zamieniał się w wodę.
• „Co pływa, co tonie” - dzieci wrzucały do miski z wodą różne przedmioty: ołówek, kamień, kasztan, styropian, moneta, gwóźdź, piórko, piasek, spinacz biurowy, klucz, piłeczkę pingpongową, liść, korek, magnes, spinacz, plastikowy klocek. Omówiliśmy różnice między przedmiotami, rodzaj materiału, z którego są zrobione, jego ciężar. Użyliśmy też plasteliny. Początkowo zrobiłyśmy z niej kulką - zatonęła, potem tę samą plastelinę przekształciłyśmy w cieniutki placek – pływała.
• „Pojęcie stałości objętości” - tą samą ilość wody dzieci wlewały do trzech różnych pojemników – szerokich, wąskich, wysokich – dzieci zastanawiały się, gdzie wody jest więcej, gdzie mniej, a może tyle samo?
• „Rozpuszczanie lodu” - dzieci wrzucały lód do wody zimnej i ciepłej, zastanawiając się i obserwując, w której lód roztopi się najszybciej.

·         ,,Czy się rozpuści?”  - dzieci miały za zadanie napełnić szklanki wodą (nie do pełna). Następnie kolejno wrzucały do każdej po 1 łyżeczce wymienionych substancji (sól, cukier, pieprz, kakao, kawa, ryż, mąkę pszenną, piasek, kasza). Mieszały wodę, obserwują, co się dzieje, które substancje się rozpuszczą.

·         „Barwienie wody” - dzieci barwiły wodę za pomocą barwników, sprawdzały jak barwnik rozprowadza się w wodzie, jak się zachowuje. Porównywały odcienie danej barwy (w zależności od ilości dodanego barwnika). Następnie mieszały barwy – czerwony z niebieskim, czerwony z zielonym, obserwowały nowo utworzone barwy.

·         „Ile się z mieści?” Potrzebne były: szklanka, woda, monety. Dzieci napełniły szklankę wodą po brzegi. Powoli, ostrożnie wrzucały monety. Zanim woda się rozleje, zmieści się o wiele więcej monet, niż mogłoby się wydawać.

·         „Klej z wody” Potrzebne były 2 płaskie kawałki szkła, woda. Na jedno szkiełko dzieci nalewały kilka kropel wody i umieszczały na nim drugie szkiełko. Próbowały rozdzielić oba szkiełka. Trzeba naprawdę sporej siły, żeby rozdzielić oba szkiełka.

·         „Papierowy kwiat” Potrzebne były: papierowy kwiatek, woda. Dzieci wrzucały do wody papierowe kwiatki i obserwowały, co się wydarzy. Kwiatek nasiąka wodą i się otwiera.

3. Plastyczne inspiracje – przedszkolaki wykonywały ciekawe, abstrakcyjne prace plastyczne z wykorzystaniem wody i farby. Wykorzystane techniki:

·         Rozdmuchiwanie rozcieńczonej wodą farby – dzieci za pomocą słomek rozdmuchiwały rozcieńczoną farbę.

·         Malowanie zabarwionymi farbą bryłami lodu.

4. Żywioł w mojej okolicy – tuż za ogrodzeniem naszego Przedszkola płynie rzeka Odra, którą wszystkie dzieci doskonale znają i obserwują podczas codziennych zabaw na placu zabaw. W czasie realizacji projektu zwróciłyśmy uwagę przedszkolaków na rzekę, nawiązując do omawianego żywiołu.

5. Potrzebny i niebezpieczny – dzieci w trakcie zajęć zdobywały wiedzę, do czego potrzebna jest woda. Ich zadaniem było dopasowywanie na zasadzie skojarzeń ilustracji:

·                     brudne ręce – kran z wodą,

·                     kwiatek w doniczce – konewka

·                     kot – miska z wodą

·                     kosz z praniem – pralka

·                     brudne naczynia – zlew napełniony wodą

·                     ogród – beczka z wodą i konewka

·                     dziewczynka – butelka z wodą

·                     ogień – wąż strażacki z wodą

Wspólne omówienie sposobów, w jaki człowiek wykorzystuje wodę. Podkreślenie jej istoty, konieczności oszczędnego gospodarowania się wodą.

Dzieci dowiedziały się także dlaczego woda jest niebezpieczna:

·         Trzeba być ostrożnym, kiedy jest się na jakimkolwiek kąpielisku- nie należy wchodzić do wody tam, gdzie nie ma ratownika; nie wchodzi się do wody, której się nie zna;

·         Woda to powodzie

6. Żywioł w ruchu – w poznawaniu żywiołu jakim jest woda, nie mogło zabraknąć zabaw ruchowych, które dzieci uwielbiają:

·                     „Zabawa w pływające rybki” - dzieci „pływały” po podłodze w rytm muzyki.

·                     „Zabawa pożar, wichura, powódź” - dzieci biegają po sali, na hasło pożar – kucają i chowają się przed ogniem, na hasło wichura – łapią się za ręce, na hasło powódź – schodzą z dywanu, by uniknąć zalania wodą.

·                     „Pływające statki” - zabawy oddechowe – dzieci dmuchały na statki pływające w dużej misce po wodzie.

·                     „Zabawa – woda” - w czasie gry na trójkącie (kapanie wody) – dzieci musiały dostosować tempo ruchów, do tempa muzyki

7. Zabawy słuchowe – wstępem do rozpoczęcia projektu były zagadki słuchowe – woda w różnych codziennych sytuacjach (kapanie, prysznic, deszcz, burza, przelewanie, wodospad). Zadaniem dzieci było rozpoznanie wszystkich odgłosów, jak również znalezienie elementu łączącego wszystkie odgłosy.

Opracowała:

Katarzyna Kunicka-Leśniara